نلیسا


ورود هر گونه آشنا ممنوع⚠

دیدم که برنداشت کسی نعشم از زمین/خود نعشِ خود به شانه گرفتم گریستم

کسی از دلش خبر نداشت... انگشت اتهام به سمتش بود و آماج تهمت ها.... بی رحم، سنگدل، خودخواه... 
اما چه کسی میداند در دل کسی که می رود چه می گذرد؟ حالش بد بود و این ها نمکِ زخمش بودند.
همیشه کسی که می رود مقصر نیست، همیشه کسی که می ماند مظلوم و بی تقصیر نیست. شاید آن که می رود آنقدر زخم بر تن دارد که دیگر جایی برای زخم تازه نیست، یا آنکه می ماند آنقدر فریاد زده که دیگر نای حرف زدن ندارد و در چشم دیگران می شود: مظلومِ ساکت! 
+تیتر از عفیف باختری 
++بیت تیتر همیشه اشکم رو درمیاره:)
نلیسا 🌠🌟 ۰
‏دنیای بی آرزو،
دنیای خوف انگیزی است،
و انسانِ بی آرمان، انسانی حقیر،
بسیار حقیر، و بسیار حقیر...

👤 نادر ابراهیمی
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان